harf
/haɾf/
isim
Origin
Arapça
ḥ-r-f — kenar, kıyı, uç
Overview
Meaning Now
- Dildeki sesleri göstermeye yarayan, alfabeyi oluşturan işaretlerden her biri.
- Bir kelimenin yazılışındaki her bir öge.
Literal older meaning
hizip, kenar, sınır
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
harf
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Arapça kökenli 'harf' kelimesi, temelinde 'kenar' veya 'sınır' anlamına gelen bir kökten türemiştir. Bu durum, antik dilbilim mantığında harflerin bir kelimenin 'sınırlarını' veya 'uçlarını' oluşturduğu düşüncesiyle ilişkilendirilir. İslamiyet'in kabulüyle birlikte Türkçeye girmiş ve yazı kültürünün temel taşlarından biri olmuştur.
Evolution
- Klasik Arapça
ḥarf (حرف)
“kenar, uç; gramerde harf”
- Osmanlı Türkçesi
حرف
“alfabe işareti”
Arapçadan doğrudan ödünçleme yoluyla girmiştir.
- Modern Türkçe
harf
“alfabe işareti”
Connections
Word parts
harf
root
alfabe karakteri
Related across languages
Farsça
harf
Explore next
Related to harf
External references use DefinedTerm semantics.