ihtilaf
/ihtilaːf/
isim
Origin
Arapça
ḫ-l-f — arkadan gelmek, yerine geçmek, ayrılmak
Overview
Meaning Now
- Anlaşmazlık, uyuşmazlık, fikir ayrılığı.
- İki veya daha çok şeyin birbirinden farklı, aykırı olması.
Literal older meaning
Birbirinden ayrılma, karşılıklı olarak farklı olma.
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
iḫtilāf
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Arapça kökenli bir kelime olup, kökü olan 'halef' (birinin ardından gelen, halef olan) kavramıyla bağlantılıdır. 'İhtilaf' kavramı, İslami ilimlerde (fıkıh gibi) bilginlerin bir mesele üzerindeki görüş ayrılıklarını ifade etmek için kullanılan teknik bir terim olarak da büyük bir öneme sahiptir.
Evolution
- Klasik Arapça
iḫtilāf
“ayrılık, anlaşmazlık”
- Osmanlı Türkçesi
iḫtilāf
“anlaşmazlık, çekişme”
- Çağdaş Türkçe
ihtilaf
“anlaşmazlık”
Connections
Word parts
ihtilaf
root
anlaşmazlık
Related across languages
Farsça
ehtelaf
anlaşmazlık
Explore next
Related to ihtilaf
External references use DefinedTerm semantics.