insan
/inˈsan/
isim
Origin
Arapça
uns — sosyalleşme, alışkanlık, yakınlık veya unutma
Overview
Meaning Now
- Düşünme ve konuşma yeteneği olan, evrimsel süreçte gelişmiş, toplumsal bir varlık olan canlı; kişi.
- Beşer.
Literal older meaning
unutkan olan
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
insān
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Arapça kökenli 'insan' sözcüğü, Sami dillerindeki 'n-s-y' (unutmak) kökünden türemiştir. Bu etimoloji, insanın doğası gereği unutkan bir varlık olmasına işaret eder. Türkçeye İslamiyet sonrası dönemde girmiş ve 'beşer' kelimesiyle zamanla eş anlamlı olarak kullanılagelmiştir.
Evolution
- Klasik Arapça
insān
“insan”
- Eski Anadolu Türkçesi
insān
“insan”
- Modern Türkçe
insan
“insan”
Connections
Word parts
insan
root
insan
Related across languages
Farsça
insân
insan
Kürtçe
insan
Explore next
Related to insan
External references use DefinedTerm semantics.