karaca
/kaɾadʒa/
isim
Origin
Türkçe
kara — siyah, koyu renkli
Overview
Meaning Now
- Geyikgillerden, genellikle ormanlık alanlarda yaşayan, küçük yapılı, zarif bir memeli hayvan (Capreolus capreolus).
- Esmer, kara renkli olan, esmerce.
Literal older meaning
kara (siyah) + -ca (küçültme/benzerlik eki) anlamında 'esmerce olan' veya 'küçük kara hayvanı'.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
karaca
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Karaca kelimesi, Eski Türkçedeki 'kara' kökünden türetilmiştir. 'Kara' rengine sahip olması veya o renge yakın bir tonda olması nedeniyle hayvanın adı bu şekilde kalıplaşmıştır. Türk kültüründe zarifliği ve çevikliği simgeleyen bir hayvan olarak bilinir.
Evolution
- 11. yüzyıl
karaca
“esmerce, kara renkli hayvan”
- Günümüz
karaca
“Capreolus capreolus türü hayvan”
Connections
Word parts
kara
root
siyah renk
ca
suffix
küçültme/benzerlik eki
Related across languages
Azerbaycan Türkçesi
cüyür
karaca
Türkmence
garaja
esmer
Related words
Explore next
Related to karaca
External references use DefinedTerm semantics.