keleş
/ceˈleʃ/
sıfat
Origin
Eski Türkçe
kel — saçsız, kel
Overview
Meaning Now
- Kel, saçsız, başının tüyleri dökülmüş.
- Çirkin, gösterişsiz, kaba saba.
Literal older meaning
Kel, tüysüz olan.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
kel
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Keleş sözcüğü, kel kökünden türetilmiş olup tarihsel süreçte hem fiziksel bir durumu (kel olma) hem de bu durumun yarattığı estetik algıyla ilişkili olarak 'kaba, çirkin' gibi ikincil anlamlar kazanmıştır.
Evolution
- 11. yüzyıl
kel
“saçsız”
Köken biçim.
- 15. yüzyıl
keleş
“kel, çirkin”
Kel köküne +eş ekinin gelmesiyle oluşmuştur.
Connections
Word parts
kel
root
saçsız
eş
suffix
küçültme veya olumsuzluk bildiren ek
Related words
Explore next
Related to keleş
External references use DefinedTerm semantics.