kor
/koɾ/
isim
Origin
Eski Türkçe
kor — ateş, köz
Overview
Meaning Now
- İyice yanmış, ateş durumuna gelmiş kömür veya odun parçası.
- Çok sıcak, yanan, parlayan şey.
Literal older meaning
ateş kütlesi, köz
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
kor
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Türkçenin en eski dönemlerinden beri varlığını koruyan bu kelime, hem somut bir ateş kütlesini hem de edebiyatta ateşli aşkı veya büyük acıları simgelemek için sıklıkla kullanılmıştır.
Evolution
- 11. yüzyıl
kor
“ateş, kor”
Kaşgarlı Mahmud tarafından köz anlamında kaydedilmiştir.
- 14. yüzyıl
kor
“ateş, yanmış kömür”
Anadolu sahası metinlerinde aynı anlamla devam etmiştir.
- Günümüz
kor
“ateş, köz, tutkulu sıcaklık”
Mecazi anlamda yoğun duyguları ifade etmek için de kullanılır.
Connections
Word parts
kor
root
ateş, köz
Related across languages
Türkmence
ateş, kor
Explore next
Related to kor
External references use DefinedTerm semantics.