meftun
/mef.tun/
sıfat
Origin
Arapça
f-t-n — fitneye düşürmek, imtihan etmek, baştan çıkarmak
Overview
Meaning Now
- Birine veya bir şeye karşı büyük bir ilgi, sevgi veya hayranlık duyan, tutkun.
- Büyülenmiş, aklı başından gitmiş.
Literal older meaning
fitneye uğramış, baştan çıkarılmış
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
مفتون
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Arapça 'fitne' kökünden gelen 'meftun', tarihsel olarak başlangıçta birini sınavdan geçirmek veya ayartmak anlamlarını taşırken, zamanla bu durumun yarattığı zihinsel tutulmayı ve karşı konulamaz bir hayranlığı ifade edecek şekilde evrilmiştir.
Evolution
- Klasik Arapça
maftūn
“baştan çıkarılmış, cezbedilmiş”
f-t-n kökünden türetilmiş ism-i meful.
- Osmanlı Türkçesi
meftūn
“tutkun, vurgun, hayran”
Arapçadan Türkçeye aynı formla geçmiştir.
- Modern Türkçe
meftun
“tutkun, hayran”
Connections
Word parts
meftun
root
tutkun
Related across languages
Farsça
maftūn
tutkun, aşık
Related words
Explore next
Related to meftun
External references use DefinedTerm semantics.