yaban
/jaˈban/
isim
Origin
Eski Türkçe
yab- — dışarıda olan, dış taraf
Overview
Meaning Now
- Evcil olmayan, doğada kendiliğinden yetişen veya yaşayan.
- Issız, uzak, kimsesiz yer.
- Yabancı, el, alışılmamış.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
yaban
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Kökeni Eski Türkçe 'yab-' köküne dayanır ve 'dış, dışarıya ait' anlamını taşır. Türk kültüründe yerleşik düzene geçişle birlikte, yerleşim yerinin dışındaki kontrolsüz, evcilleşmemiş alanı tanımlamak için kullanılmıştır.
Evolution
- 11. yüzyıl
yaban
“çöl, ıssız yer, dış taraf”
Dîvânu Lugâti't-Türk'te 'çöl' anlamında kaydedilmiştir.
- 14. yüzyıl
yaban
“yabancı, el, ıssız”
Eski Anadolu Türkçesi metinlerinde sıfat olarak kullanımı artmıştır.
- Günümüz
yaban
“evcil olmayan, doğada yaşayan”
Connections
Word parts
yab-
root
dış
-an
suffix
isimden isim yapım eki
Explore next
Related to yaban
External references use DefinedTerm semantics.