zil
/zil/
isim
Origin
Eski Türkçe
çil — çınlayan, ses çıkaran nesne
Overview
Meaning Now
- Birbirine vurularak ses çıkarılan, metalden yapılmış, yuvarlak, çukurca iki parça.
- Elektrik akımıyla çalışan, genellikle kapı zili olarak kullanılan uyarı aracı.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
çil
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Zil, Türk kültüründe hem bir enstrüman (mehter takımlarında kullanılan ziller) hem de iletişim aracı olarak köklü bir geçmişe sahiptir. Orta Asya Türklerinden beri varlığı bilinen bu ses çıkarıcı aletler, zamanla günlük yaşamda uyarı amaçlı (kapı zili, okul zili) kullanılmaya başlanmıştır.
Evolution
- 11. yüzyıl
çil
“çınlayan alet”
Dîvânu Lugâti't-Türk'te 'çil' olarak geçer.
- 14. yüzyıl
zil
“metal vurmalı çalgı”
Ç sesinin Z sesine dönüşümü izlenir.
Connections
Word parts
zil
root
çınlayan metal alet
Related across languages
Çağatayca
küçük çan, çıngırak
Explore next
Related to zil
External references use DefinedTerm semantics.