god
/ɡɒd/
noun
Origin
Proto-Germanic
*gudan- — çağrılan, yakarılan (varlık)
Overview
Meaning Now
- A superhuman being or spirit deified and worshipped as having power over nature or human fortunes.
- A person or thing that is excessively admired, honored, or elevated as if divine.
Language path
Proto-Indo-European → Proto-Germanic → Old English → English
Earliest form
god
Earliest period
10. yüzyıl öncesi
Journey
Kökeni, dini bir sunu veya kurban ritüeli sırasında yapılan 'dökme' (libation) eylemiyle ilişkilendirilen Proto-Hint-Avrupa köküne dayanır. Hristiyanlığın yayılmasıyla birlikte, Cermen politeizmindeki tanrıları ifade eden nötr bir terimden tek tanrılı inancın merkezindeki terime evrilmiştir.
Evolution
- Proto-Indo-European
*gheu-
“dökmek, sunu dökmek (dini törende)”
Tanrılara içki sunma ritüeli ile ilişkili olduğu düşünülmektedir.
- Proto-Germanic
*gudan-
“çağrılan (tanrı)”
- Old English
god
“tanrı, put, ilah”
Hristiyanlığın kabulüyle 'Christian God' anlamını kazanmıştır.
Connections
Word parts
god
root
tanrı
Related across languages
Eski Norsça
goð
tanrı
Almanca
Gott
tanrı
Related words
Explore next
Related to god
External references use DefinedTerm semantics.