ağa
/aːˈɟa/
isim
Origin
Eski Türkçe
aġa — büyük kardeş, baba
Overview
Meaning Now
- Köyde, kasabada toprağı ve nüfuzu olan varlıklı kimse.
- Büyük kardeş, ağabey.
- Bir sanat veya meslek kolunda usta olanlara verilen saygı unvanı.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
aġa
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Ağa kelimesi, Türk kültür tarihinde tarihsel olarak sadece biyolojik bir yakınlığı değil, aynı zamanda idari ve sosyal bir hiyerarşiyi ifade eder. Osmanlı döneminde saray görevlilerinden (Kapı ağası gibi) taşradaki toprak sahiplerine kadar geniş bir kullanım alanına sahiptir.
Evolution
- 11. yüzyıl (Eski Türkçe)
aġa
“ağabey, büyük kardeş”
Dîvânu Lugâti't-Türk'te kaydedilmiştir.
- 14. yüzyıl (Eski Anadolu Türkçesi)
aġa
“saygın bir unvan”
Toplumsal statü bildiren bir unvana evrilmiştir.
- 19. yüzyıl (Osmanlı Türkçesi)
aġa
“büyük toprak sahibi, yönetici”
Kırsal kesimdeki güç sahiplerini tanımlar.
Connections
Word parts
ağa
root
ağabey, saygın kişi
Related across languages
Türkmence
aga
ağabey
Azerbaycanca
ağabey, efendi
Explore next
Related to ağa
External references use DefinedTerm semantics.