Sultan
/sul.tɑn/
isim
Origin
Arapça
s-l-ṭ — güçlü olmak, otorite sahibi olmak
Overview
Meaning Now
- İslam devletlerinde hüküm süren, mutlak otoriteye sahip hükümdar.
- Bir alanda üstünlüğü olan, en güçlü kimse.
Literal older meaning
güç, otorite, erk
Language path
Aramice → Arapça → Türkçe
Earliest form
sulṭān
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
İslam dünyasında siyasi bir unvan olarak ilk defa Gazneli Mahmud tarafından kullanılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda ise hem erkek hükümdarlar hem de hanedanın kadın üyeleri (Valide Sultan, Hürrem Sultan gibi) için kullanılan onursal bir unvana dönüşmüştür.
Evolution
- Aramice (Köken)
šulṭānā
“güç, otorite”
- Arapça (Klasik)
sulṭān
“hükümdar, otorite”
İslami dönemde siyasi unvan haline geldi.
- Osmanlı Türkçesi
سلطان
“Osmanlı padişahı veya hanedan üyesi”
- Modern Türkçe
sultan
“hükümdar, en üstün kişi”
Connections
Word parts
sultan
root
hükümdar
Related across languages
Farsça
soltān
hükümdar
Explore next
Related to Sultan
External references use DefinedTerm semantics.